Bu Blogda Ara

3 Kasım 2011 Perşembe

OKULDA PARTİ VAR..





Canım oğluşum,arkadaşların küçük Kaan diyormuş,Ekim 27 doğumlu olduğun için(yılın son ayları)oluyor tüm bunlar.Ancak bu duruma son verme zamanı geldi,tüm sınıfına 5 yaşa girdiğin ilan edilmeliydi.Pastayı alıp soluğu okulunda aldım,güzel bir kutlama yapıldı.Tatlı,pamuk oğlum benim seni çok ama çok seviyorum:)

2 Kasım 2011 Çarşamba

OKULLU OĞLUM..





Kaan'ım şuan okuldasın,her şeyin üstesinden geldiğimiz gibi,allahıma şükür okula da alıştın.İlk hafta birazcık zorlansan da 2.hafta severek gitmeye başladın.Korktuğum kadar değilmiş.İte kaka hiç bir gün götürmedim seni canımın içi.11.00-11,30 arası tıpış tıpış elinden tutup götürüyorum seni İlk Şirinler Anaokuluna.Saat 5.00 gibi de alıyorum.İlk haftalarda sorduğum sorulara olumsuz ceveplar aldım durdum.
Okulda oyun oynuyor musunuz?HAYIR
Bahçeye çıktınız mı?HAYIR
Senden de bir çok yorum geldi tabii okulunla ilgili;
Okulumun adını değiştirsinler.
Hiç güzel oyuncaklar yok. vb.

Tabii bunların hepsi birer tepki.
Sana hiç bir şey sormamamız gerekiyormuş,zamanı geldiğinde canın istediğinde her şeyi anlatacakmışsın zaten.Aynen de öyle oldu.Durup durup okulda yaptıklarınla,olan bitenle ilgili bir şeyler yumurtluyorsun.


Hastalığa gelince 1 hafta iyiysen,öbür haftaya burnun akmaya başlıyor,ardından öksürük.İlk defa geçenlerde 3 iğne yedin.Bu seneyi böyle geçireceğiz anlaşılan.

İlk kutlaman 29 Ekim Cumhuriyet Bayramı içindi.Sana kendimi göstermedim.Kuzu kuzu çıktın dışarı yavrum benim.Yanağında bir al bayrak boyası.Ben desem hayatta sürdürmezsin öyle şeyler.Öğretmenine itirazın yok..Şarkı söylediniz.Öyle duygulandım ki,zor tuttum kendimi ağlamamak için.Sonra beni farkettin,gözlerinin içi parlayıverdi bebeğim.Poz poz çektim bende seni.Anneliğin en güzel yanlarından biri de bu olsa gerek,geçmişte ah büyüse de okula gitse dediği günlerin gelip çatması,annenin yavrusuna hayranlıkla bakması...

27 Ağustos 2011 Cumartesi

KAAN'IM


Kaan'ım,2 ay sonra 4 yaşında olacaksın artık.Şu zamanlar da nasıl mısın?
-En çok anneciğene düşkünsün:)
-Babanın sürprizlerle dolu olması,seni en çok mutlu eden şey
-Kendine özgü bir düzenin var,eşyalarının yerini kimse kolay kolay değiştiremez
-Konsantrasyonun müthiş,adeta oyunlarınla kendini kaptırıyorsun
-Çok fazla sesi kafan kaldırmıyor,yeter bu kadar deyip tv bile kapatıyorsun
-Araba da sevdiğin müziği bangır bangır dinliyorsun ama
-Bu ara oyuncaklarını özlediğini sayıklıyorsun
-Kreş hayatın henüz başlamamasına rağmen,sevmediğini bastıra bastıra söylüyorsun
-Kardeşinin yolunu gözlüyorsun
-Seni bırakmamı hiç istemiyorsun
-Resme olan ilgin arttı da arttı,ayrıntılarıyla çocuk resimleri yapmaya başladın
-Kitap etkinlikleri hala en sevdiklerinden,aldığımızı anında bitirelim istiyorsun
-Bahçeli bir evimiz olsun istiyorsun
-Kardeşinin adı sen de iyice netleşti,başka ismi asla kabul etmiyorsun
-Hala esmer,çıtır kızlar senin gözden
-Yaratıcısın,proje yaptım deyip farklı şeyler tasarlıyorsun
-Dans ederken deli gibi dönüp,ellerini kaldırıyorsun
-Hala paylaşımcı olduğun söylenemez,favori oyuncaklarını asla vermiyorsun
-Bir çiçek bulduğunda,hemen anneciğine getiriyorsun
-Bahçeyi hortumla sulamak en sevdiklerinden
-Denizi hala çok seviyorsun,çivi gibi suya kahkahayla giriyorsun
-Yemek yapmaya ilgin var
-İştahın her zaman ki gibi kararında
-Kalemi düzgün tutabiliyorsun artık
Seni her halinle çok seviyoruzzzzz.Sen bizim canımızsın....

15 Ağustos 2011 Pazartesi

DEVAM MI,TAMAM MI?


Yazmaya bir kere ara verince gün değil aylar geçer,aynen durum bu.Neyse yazmaya olabildiğince devam,oğlum için...
Hayatımızda neler oluyor,neler?:)Benim yakışıklı,tatlı oğlum abi oluyor.Bu en önemli gelişmelerden biri.3 ay sonra bir erkeğim daha olacak,ve erkeklerimle(baba ve iki oğul) inşallah çok mutlu olacağım.Kaanım kardeşi olacağına o kadar mutlu ki karnımı öpüyor,onu muhabbetlerin içine katıyor.Her şey toz pembe olmayacak tabii ama,en azından istemiyorum kardeş mardeş demiyor.Göreceğiz...
Bomba değişiklik ise bizim İzmir'e taşınacak olmamız.Yaşamak istediğim tek şehir,çok şükür dualarımız kabul oldu.Eşyalarımız henüz gelmedi,ay sonunda en beğendiğim semtlerden Karşıyaka'da evimizdeyiz.Şimdi anneanne,dede nin bi İzmir evinde,bi yazlık evinde cümbür cemaat yaşıyoruz.En mutlu Kaann.Herkesi bir arada istiyor.Çok fena kalabalığa alıştı.eee 1 ayı geçkin süredir,pohpohlanma hat safhada...Varsın şımarsınnn...:)



31 Mart 2011 Perşembe

KARTEPE GÜNÜ...




PARKTA BİR GÜN...







Tam hava güzel artık dedik,tekrar soğuk geldi,oğlumu hasta etti gitti.Bu sezonun en ateşli hastalığını geçirdi zavallı oğlum.Çok şükür iyiyiz artık,havalarda iyi.Uzak olsun hastalıklar artık,gelsin ilkbahar...

MERHABA:)


Araya zaman girince daha zor yazılıyo valla.Elim gitmedi bi türlü.Neyse ki yasak masak kalktı da,kavuştuk bloğumuza.Bu süre içinde bir sürü gelişmeler oldu tabii...Çok yakında paylaşacağım:)

24 Şubat 2011 Perşembe

GEÇEN HAFTA...






















Geçen hafta arabamızla ilgili bi bakım durumu için,aşkımın iş yerinden arkadaşı,oğlumun dostu Murat abisi ve Ezgim ablası ile birlikte Adapazarı'ndaydık.İşler bitince ıslama köftecide aldık soluğu.Ardından Kocaeli'li herkesin bildiği Sapanca Gölü'nün kenarında bulunan Gölevi adlı mekana gittik.Yemek yediğimiz için çay kahve keyfi yaptık.Kaaniş halinden memnun,Murat abisinin resmen hastası,çok seviyor,acayip şımarıyor onlarlayken.Yolculuk esnasında bile bizimle değil,Ezgim ablalarının arabasındaydı.Zaptedemiyoruz valla.Zaten epeydir ele avuca sığmıyor.Babasının küçüklüğü gibi düz duvara tırmanacak yakında.Neyse sağlığı yerinde olsun,kriz geçirip geçirip düzeliyorum artık napalım..

İŞTE BİZİM ARKADAŞLAR...


İstikamet Kocaeli Kandıra tarafları idi.Sabah 9'da buluştuk.Aslına bakarsanız zoru başardık.Çünkü fotoğraflara bakıldığında her ne kadar pek belli olmasa da,buzzz gibi bir hava,dinmek bilmeyen bir yağmur vardı.Bütün gün yağdı durdu şansımıza.ilk tecrübemizde gıcır gıcır,epey tuzllu olan makinelerimiz poşetlere sarıldı,orasından burasından azıcık açarak ayarlamalarını yapmaya çalıştık.Gerçekten zordu,makineyi mi koruyayım,hocanın dersler boyunca anlattıklarını mı uygulayayım bilemedim.Yine de çok çok güzeldi,devamlı bir arayış içinde olmak harika..Gözler hep taradı durdu güzel kareleri...Hele köy kahvesine girip ısınmamız,ordaki çayın lezzeti,köyde gezerken ekmek yapan teyzelerin yaptıklarını tatmak,yine başka bir kahvede taptaze balıkların tadına bakmak müthişti.Tek kötü yan,sonlara doğru dişlerimin takırdamaya başlamasıydı heralde...güzeldi işte...:)

FOTOĞRAFÇILIK KURSU VE SON DERS...







Babamız 2 günlüğüne Çanakkale'ye gitti,babaanne bizde kalınca pek mutlu oldu bizimki.Bugün kursumun son günüydü,aslında giderken Kaanişko'yu babaanneye bırakabilirdim ama,haftalardır çocuğa fotoğrafçılık kursuna gidiyorum dedim durdum ve açıkçası görmesini istedim.Kaaniş kendi makinesini(daha önceki makinemizi),bense niconumu aldım yanıma he hheee:)Birbirimizi pozladık,ancak kendi makinesinin bataryasının bittiğini hiç farketmeyen acemi fotocu anne,sadece bir kaç poz çekebildi.Geçen hafta gezi fotoları incelendi,değerlendirildi,hatalar bulundu,güzel kadrajlar,netlemeler çok takdir edildi.Benim fotolarımın bazılarından tebrik alınca,açıkçası gururlandım:)Hatta daha önce hiç foto çekmediğinizden emin misiniz diyen dahi oldu.(SLR makineyle tabii)Hocanın dedikleri çok doğru çıktı aslında,hayatınız boyunca ne kadar çok foto karesi gördüyseniz,o kadar ufkunuz geniş diyor.Ve aldığımız eğitimin çok ciddi bir eğitim olduğunu vurguluyor.Benim internette takip ediğim sitelerin yazarları çok iyi fotoğraflar yakalayan kişiler,onların faydasının da olduğunu düşünüyorum.2007'den beri takip ettiklerim var.Fotoğraf sanatçısı hocam Raif Çancı'dan da bu eğitimi alınca güzel şeyler çıktı diye düşünüyorum,inşallah daha güzelleri olur.




Kaanişkom çok konuşup,sorular yığmaya başlayınca vedayı erken yaptım,face te arkadaşlığımız baki neyse ki...güzeldi gerçekten,şuan yüzüm gülüyor...Sertifikamızı aldık ve bundan sonrası makinemize ne kadar sadık kalıp,çok çekim yaparak kendimizi geliştirmemizde.En gözde modelim oğlum,ardından modelim olmayı kabul eden canım kardeşim Yağmur...:)

23 Şubat 2011 Çarşamba

İLK FOTO ÇEKİM TECRÜBEMM...












































































































































































21 Şubat 2011 Pazartesi

İLK KARELER

Nihayetinde benimde artık bir SLR fotoğraf makinem oldu:)Elime aldığımda çıkan ilk kareler bunlar.Tabii makineyi otoya yani otomatik ayara alarak çektiklerim.
Kısmet Kaanişkomla yaptığımız çalışmaları ilk olarak çekmekmiş. Ayarlamalar yapılarak çekilenler,ayrıntılar daha sonraki haberdeee..:)