Bu Blogda Ara
30 Eylül 2008 Salı
HERKESE İYİ BAYRAMLAR..
Herkesin bayramını kutlar,sağlıklı,mutlu,sevdiklerinizle geçireceğiniz şeker tadında bir bayram dileriz.Bayram ziyaretine gidemediğimiz ;başta annem,babam,dedem ve diğer büyüklerimin ellerinden öper,diğer akraba,eş dost ve arkadaşlarımızın bayramını en içten dileklerimizle kutlarız.NEŞE-MEHMET ALİ-KAAN
PAZAR GÜNÜ BABİŞ ÇANAKKALE'YE GİDİYOR:(
29 Eylül 2008 Pazartesi
KAAN AVRUPA'DA
26 Eylül 2008 Cuma
23 Eylül 2008 Salı
18 Eylül 2008 Perşembe
13 Eylül 2008 Cumartesi
HABERLER,HABERLER,HABERLER...
1 haftanın özetini bakalım yazabilecekmiyim.Kaaniş şuan uyuyor,uyanırsa yarım kalacak.Çalışınca çoğu şeye vakit kalmıyor,hele dün,okuldaki toplantı nedeniyle 7 buçukta evdeydim.Hatta Ali ve oğluşum geldi okula beni almaya.Dadımızla gayet iyi gidiyor.Tek şey Kaan'ın emmek istediği sıra parmağını emmeye başlaması,onun arkasından da eme eme uykusunun gelmesi.Böyle olunca öğle uykusuna erken yatıyor,erkende kalkıyor,akşama da mızıldanması çok olup,erkenden yatırmak zorunda kalıyorum.Aslına bakarsanız bir yönden de iyi kendime daha fazla vakit kalmış oluyor diyecem ama benimde erkenden uykum gelmeye başladı,1.sınıf kolay değil ne yalan söyleyeyim yoruluyor insan.Pek fazla sınıfta oturma şansın olmuyor.Sürekli sıralar arasında gezip,asayiş gibi yanlış yazı,yanlış davranış düzeltip,doğru yazı,doğru davranış alkışlayıp duruyorsun.Şuan sadece yazı çalışması yapıyoruz,harflere geçmek ne mümkün çoğu ana sınıfına gitmediği için,kalemi tutamıyor,resmen kalem havada uçuyor.Üzgünüm oğluşum uyandı,uykudan kalkınca çok tatlı oluyor,onu mıncıklamalıyım:)
8 Eylül 2008 Pazartesi
İLK İŞ GÜNÜ VE EN UZUN AYRILIŞ
Bu sabah bir ateş düştü ki ta içime anlatamam,sabah kalktık sarıldık ve Kaan'ıma işe gideceğimi ilk defa söyledim,çok zor,ya benim söylediğimi anlasaydı,annecim ne olur gitme deseydi,o daha da zor.Neyse ki daha hiç bir şeyin farkında değil.İşe gitme zamanı geldiğinde uğurlamayı kapıda yaptı,şükür ki kapının tokmağına takıldı gözü de onunla oynarken ben öptüm öptüm ve ayrıldım.Ama burnumun direği sızım sızım sızladı.Annesinin masum biricik kuzusu of of!Okulumu bildiğim için o yönden rahattım,mini birlerimden bir öğrencim dışında ağlayan yok.İlk günümüz fena değil,ama yorulmuşum.Eve gelince oğluşum hemen gülüverdi,kucağıma geliverdi.Bütün gün parmak emmiş yavrum,ne yapsın bulamayınca.Alışacağıııızzzzz.
İYİKİ DOĞDUN EYLÜL!

Halamız gitti,Ramazan nedeniyle akşam olan Eylül'cüğün doğum günü partisine katıldık.Kaan'ın bizzat uyanık olarak katıldığı ilk doğum günü partisi.Yazın da doğum günü partisine katıldı ama uyuyordu tosuncuk.Ev süslenmiş,cici bir pasta yaptırılmış daha bir sürü yiyecekler hazırlanmış,bebekli aileler,boy boy ve farklı yaştan bebekler.Ama en önemlisi Eylül'ün mutluluğuydu.Çok tatlıydı yine canım benim.Nice senelere fıstık Eylüll.Bizimki ne yaptı bebiş,abi ve ablalarına baktı durdu,tabii çapkınlıkta yaptı.
HALASI GEEELDİ,OF OLDU.
Dadımızı gönderdik arkadan halamız bize geldi,hemde yatıya.Gelirkende Kaanişkoya çikolata almış,biz yedik ama olsun,ilk çikolata hediyesi olarak,ilkler kategorisine girmiş bulundu.Akşam yemeğimizi yeyip,Kaan'ın geçen sene ki ilk bayramında olduğu gibi,bu bayramda bayramlığını Nur halası almak üzere attık kendimizi alış veriş merkezlerine.Çok çok güzel bir kot ve üzerine gömlek aldık.Halasına tekrar teşekkür ederiz.Alırken Kaanişe denetemedik,çünkü bizim tosun çoktan uykuya dalmıştı.Neyse ki hiç uyanmadan 11'i geçmişti yatağına yatırmayı başardım.Ertesi gün kalkar kalkmaz halamızla giyittik bizim yakışıklıyı,çok yakıştı benim oğluşuma.Sonra Kaan'ı mama sandalyesine oturtup kahvaltısını yaptırıyordum ki,halamız Kaanişi öyle özlemişki yemeğini yerken bile,hemen yanında sandalyede otururken biranda dengeyi kaybedip parmağını bizim mama sandalyesine çarptı ve "çııtt "diye bir ses geldi.Nur parmağım gitti derken,o anda o sesin parmaktan gelebilme ihtimalini düşünsekte yok canım demekten kendimizi alamadık.O derece ağrıyor olmalı ki hastaneye gitmek zorunda kaldı.Sonuç bir adet kemiği çatlak parmak.Bugün görüştüğümüzde ise çatlak değilde kırık olduğunu öğrenmiş.Ah ah,enişte buraya da salmayacak artık.Çok çok geçmiş olsun halası.
NERDEN BAŞLASAM,NASIL ANLATSAM.
Aynen bu durumdayım.Bloğa yoğun geçen günlerimiz nedeniyle günü gününe gelişmeleri yazamadım.Bundan sonra biraz zorda zaten,ama özet de olsa yazmaya devam.Neyse son gelişmelerimizi anlatayım.Cumartesi dadımız 11 gibi bizdeydi.Öyle paniklemişim ki,daha soluklanmadan,ben Kaan'ın her şeyini takır takır anlatmaya başlamışım,napayım tanıması için sadece 1 günü var,pazar günü de bize gelemeyeceği için,pazartesi de ayrılacağımız için iyi tanısın bizim paşayı diye resmen motoru takmışım:)Sonra Ali uyardı da biraz daha yavaşlayıp anlatımlarımı gün içine yaydım.O günümüz gayet iyi geçti,dadısı uyuttu,Kaan'a yemeğini yaptı,yedirmeye çalıştı.Bugünlerde yemek istemediği şeyi kesinlikle yemiyor desem yeri var.Kaşığı görünce ağzını kilitleyip kafayı çeviriveriyor yaramaz.Yine diş demek istiyorum ama sanırım değil,istediği şeyde kocaman ağzını açmayı biliyor,ağız tadını bilmeye başladı gibi geliyor.
4 Eylül 2008 Perşembe
SON DAKİKA GELİŞMESİ

Bir son dakika gelişmesi oldu ve Kaan'ın dadısı değişti.Yeni dadımız cumartesi günü gelecek,pazartesi bende iş başı yapacağım çünkü.Geç bile kaldık dadı da aslında.Cumartesi günü Kaan'la ilgili her şeyi detaylı anlatmalıyım,daha olmadı pazar günü de gelmesini isteyeceğim.Pazartesi günü de Allah yardımcımız olsun oğluma da,bana da.İnşallah bizim için hayırlısı budur.Okulda ki sınıfımda belli oldu.Yine mini mini 1.sınıflar benim.Epey işim var bu sene.Yandım desem yeri var.(Kaan bu foto da 2 aylık)
2 Eylül 2008 Salı
ODASINDA DA YATARMIŞ!
OKULUM BELLİ OLDU:)
Çok mutluyum,çünkü daha önceki görev yaptığım okula tekrardan atandım.Kaan'ıma,evime sadece 10 dakika uzakta çalışacağım.Pazartesi bir aksilik olmazsa iş başı.Dadımız sağlık nedeniyle 15 Eylül de Kaanişkoma bakmaya başlayacağından,anneannemiz hafta sonunda yanımızda olacak,o nedenlede çok mutluyum.Neyseki çok şükür sevindici gelişmeler oluyor da mutlu olabiliyorum,ya çok uzak bir okula atansaydım...Kaan ise her şeyden habersiz,kendi keşfetme dünyasında yuvarlanıp gidiyor.Bu günlerde hiç dur durak bilmiyor,kıpır kıpır.Nerdeyse doğduğundan beri kullandığım evdeki bebek arabamızı hala ara ara kullanıyorum.Tabii daha küçükken oda oda gezerek işleri halletmek kolaydı,şimdi ne mümkün,kemerini taktırmadığından anca benim gözetimimde oturtabiliyor,yanından bir dakika ayrılamıyorum.
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)