Bu sabah bir ateş düştü ki ta içime anlatamam,sabah kalktık sarıldık ve Kaan'ıma işe gideceğimi ilk defa söyledim,çok zor,ya benim söylediğimi anlasaydı,annecim ne olur gitme deseydi,o daha da zor.Neyse ki daha hiç bir şeyin farkında değil.İşe gitme zamanı geldiğinde uğurlamayı kapıda yaptı,şükür ki kapının tokmağına takıldı gözü de onunla oynarken ben öptüm öptüm ve ayrıldım.Ama burnumun direği sızım sızım sızladı.Annesinin masum biricik kuzusu of of!Okulumu bildiğim için o yönden rahattım,mini birlerimden bir öğrencim dışında ağlayan yok.İlk günümüz fena değil,ama yorulmuşum.Eve gelince oğluşum hemen gülüverdi,kucağıma geliverdi.Bütün gün parmak emmiş yavrum,ne yapsın bulamayınca.Alışacağıııızzzzz.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder