Dadımızı gönderdik arkadan halamız bize geldi,hemde yatıya.Gelirkende Kaanişkoya çikolata almış,biz yedik ama olsun,ilk çikolata hediyesi olarak,ilkler kategorisine girmiş bulundu.Akşam yemeğimizi yeyip,Kaan'ın geçen sene ki ilk bayramında olduğu gibi,bu bayramda bayramlığını Nur halası almak üzere attık kendimizi alış veriş merkezlerine.Çok çok güzel bir kot ve üzerine gömlek aldık.Halasına tekrar teşekkür ederiz.Alırken Kaanişe denetemedik,çünkü bizim tosun çoktan uykuya dalmıştı.Neyse ki hiç uyanmadan 11'i geçmişti yatağına yatırmayı başardım.Ertesi gün kalkar kalkmaz halamızla giyittik bizim yakışıklıyı,çok yakıştı benim oğluşuma.Sonra Kaan'ı mama sandalyesine oturtup kahvaltısını yaptırıyordum ki,halamız Kaanişi öyle özlemişki yemeğini yerken bile,hemen yanında sandalyede otururken biranda dengeyi kaybedip parmağını bizim mama sandalyesine çarptı ve "çııtt "diye bir ses geldi.Nur parmağım gitti derken,o anda o sesin parmaktan gelebilme ihtimalini düşünsekte yok canım demekten kendimizi alamadık.O derece ağrıyor olmalı ki hastaneye gitmek zorunda kaldı.Sonuç bir adet kemiği çatlak parmak.Bugün görüştüğümüzde ise çatlak değilde kırık olduğunu öğrenmiş.Ah ah,enişte buraya da salmayacak artık.Çok çok geçmiş olsun halası.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder