Çok mutluyum,çünkü daha önceki görev yaptığım okula tekrardan atandım.Kaan'ıma,evime sadece 10 dakika uzakta çalışacağım.Pazartesi bir aksilik olmazsa iş başı.Dadımız sağlık nedeniyle 15 Eylül de Kaanişkoma bakmaya başlayacağından,anneannemiz hafta sonunda yanımızda olacak,o nedenlede çok mutluyum.Neyseki çok şükür sevindici gelişmeler oluyor da mutlu olabiliyorum,ya çok uzak bir okula atansaydım...Kaan ise her şeyden habersiz,kendi keşfetme dünyasında yuvarlanıp gidiyor.Bu günlerde hiç dur durak bilmiyor,kıpır kıpır.Nerdeyse doğduğundan beri kullandığım evdeki bebek arabamızı hala ara ara kullanıyorum.Tabii daha küçükken oda oda gezerek işleri halletmek kolaydı,şimdi ne mümkün,kemerini taktırmadığından anca benim gözetimimde oturtabiliyor,yanından bir dakika ayrılamıyorum.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder