Hafta sonu İzmir'den gelen annecim,babacım kuzen ve eşi bizdeydi.Kısa kalmak zorunda olsalarda güzeldi bizim için.Veda anları hariç.Annemle hala her vedalaşmada mutlaka dayanamayıp ağlarız.Ben böyle uzaktayım ya içi gider onun.Tabii her şeyin başı sağlık ama onunda iki tane kuzusu var,evlat.Şimdi emin ol anneciğim seni daha iyi anlıyorum.Neyse hafta sonu havanın yağmurlu olması nedeniyle çok bir aktivite yapamamış olsakta,alış veriş merkezlerini turlamadan yapamadık.Kaan'ım arabasında mışıl mışıl uyudu biz gezerken.Ha bide anneannesi parmağını göstererek seni seni yapmayı öğretti.Dün itibariyle oğluşuma tekrardan yürüme hevesi geldi.Galiba bizim oğlan biraz tembelceeee...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder