

İzmit'e dönüş epey zor geldi doğrusu.Nede olsa tatil bitecek,benim okul başlayacak,ayrılık zamanı yaklaşacak.Hele ki oğlumun bahçecikte,denizde geçirdiği zamanları bütün bir kış anacağımız kesindi ve öyle oldu.Bi de anneanne ve dedeye sormak lazım,torundan ayrılığı.İzmit'e yuvamıza dönünce okuldan arkadaşlarla bizde toplandık,çocukları da buluşturmuş olduk.Şuan hemen hemen her gün buluştuğumuz canım çapraz komşum Fatoş'un oğluşu Ege'yle yeni arkadaş olmuşlardı o zaman.Her ne kadar kedi köpek misali olsalarda,ayrı da yapamıyorlar.İlk taşındığımız günden itibaren yakınlık kurduğum komşum Fatoş'ta sağ olsun

iyi ki bu evi almışım dedirtti.EEE ne demişler :Ev alma komşu al!FATOŞCUM ÖPTÜM SENİ!Apartman bizim birbirimize kapıdan seslenmelerimizden ve muhabbetlerimizden bıkmıştır valla!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder