Kaanişko'ya kıyamadığımdan,diğer seminerlerde olduğu gibi yine benimle.Her seminer dönemi daha da büyüdüğünü anlıyorum.Arkadaşı da varsa ondan mutlusu yok.Sabah nasıl kalkacak diye korkuyordum,benim kalktığımı anlayınca kalkıveriyor kuzum.Tek isteği okula giderken yanında bi oyuncağını götürmek.İlk günkü yeşil arabasıydı.Oyalansın,mutlu olsun,arkadaşlarıyla paylaşmayı öğrensin annesi oyuncakları sırtında da taşır.Bu arada toyota artık bizde:),oyuncakları o taşıyorrr:)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder