FOTO YOK!

Önce burun akıntısı,ardından iyileşti dedik ama sefer tek tük öksürükleri başladı küçük oğluşun.Sonra arttı.Doktorumuz ciğerlerinde bi şey yok deyip iki gün sonra ege üniversitesine(orda prof)kontrole getirmemizi söyledi.Sabah erkenden babiş götürdü.Yavrumun sırtını dinledikçe surat düştü.2 gün hastanemizde kalmanız gerekiyor deyince moraller bizde sıfıra indi.Hemen bir ciğer filmi çekildi,neyseki sevindirici haber ciğerlere inmemiş,damardan antibiyotik tedavisine gerek kalmadı.Seruma ve nefes alıp verişini kontrol eden bi makineye bağlandı kuzum,bir yandan da ventolin hava verilmeye başlandı,sıkışıklığı yani nefes alış veriş düzensizliği vardı.46-47 günlüktük daha minicik.Annnem benimle,Kaanişkoyla aşkım da evdeydi.Kaanişko'nun da ertesi günü zeybek oyunu oynayacakları eğlenceleri vardı,ama anneciği onu izlemeye gidemedi.Annem hem kameraya hemde fotolara bol bol çekti,kuzumu,anca ordan izlmemekle yetinebildi hastanedeki üzgün anne:(Hastanede kaldığımız ilk gece devamlı uyudu,emzirmememde gerekiyormuş,ciğerlerine kaçmasın diye,1 gün serumla idare etti miniğim,sonraki gün yavaş yavaş beslenmeye başladı kuzusu.Tedaviye artık cevap veriyordu,rahat nefes alıp vermeye başlamıştı çok şükür.Evimize vardığımızda babayla bi karar alıp(istemeye istemeye),Kaanişko'u eylül ayında başlayan okul hayatını,aralık sonu itibariyle(mart sonunda başlattık) kreşine ara verdik,zeybek oyununu oynadıktan sonra okulların tatil olduğunu söyledik.Veee iki çocuklu ev hayatım başlamış bulundu:)