İzmir'de annemlerde kaldığımız sürece,mahalle arkadaşlıkları da oldu oğlumun.Diğer arkadaşlarından farklıydı,kendisi apartman çocuğuydu.Hele yanında ki yaşıtı,kafasına göre evine gidiyor,geri geliyor,araba geçen bi sokakta özgürce karşıdan karşıya geçiyor.Yok anam yok olamam öyle,biraz kızın anası,yok fazlasıyla rahattı,resmen salmış çocuğu sokağa.Neyse allah korusun tüm evlatları,herkesin kendi hayatı.
Bu fotonun özel yanı da çocukluğumun geçtiği sokakta,oyunlar oynadığım,anne biraz daha nolur dediğim sokakta şimdi benim yavrum oyunlar oynuyordu.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder